NASZYCH UCZUĆ BRONIŁ ANIOŁ

I POD DRZWIAMI CI?GLE STAŁ

PEWNEJ NOCY Z NIM ODESZŁAŚ

ZNÓW JAK PALEC BYŁEM SAM

CO ON MIAŁ W SOBIE ŻE POSZŁAŚ Z NIM

CZEGO NIE MAM BY BYĆ TAKI SAM

MOŻE SKRZYDEŁ A POD NIMI

CAŁY ŚWIAT



LUDZIE NIE WIEDZĄ KOCHAJĄ WŁAŚNIE TAK

BEZMYŚLNIE TAK

LUDZIE NIE WIEDZĄ KOCHAJĄ WŁAŚNIE TAK

WŁAŚNIE TAK



ANIOŁ UPADŁ JUŻ PO ROKU

CHCIAŁAŚ WRÓCIĆ POD MÓJ DACH

ZAPUKAŁAŚ NIE OTWORZĘ

JUŻ CIĘ NIE MA W MOICH SNACH



COŚ JUŻ MAM W SOBIE -ANIELSKI ZNAK

TERAZ WIEM CZEGO MI BRAKOWAŁO

WŁAŚNIE SKRZYDEŁ A POD NIMI

CAŁY ŚWIAT



LUDZIE NIE WIEDZĄ KOCHAJĄ WŁAŚNIE TAK

BEZMYŚLNIE TAK

LUDZIE NIE WIEDZĄ KOCHAJĄ WŁAŚNIE TAK

WŁAŚNIE TAK



LUDZIE TO WIEDZĄ KOCHAJĄ WŁAŚNIE TAK

WŁAŚNIE TAK



LUDZIE NIE WIEDZĄ KOCHAJĄ WŁAŚNIE TAK

BEZMYŚLNIE TAK

LUDZIE NIE WIEDZĄ KOCHAJĄ WŁAŚNIE TAK

WŁAŚNIE TAK



 



Ptasie skrzydła senne jeszcze

mokre pióra pachną deszczem

wszystko szare w szarym oknie

świat u drzwi cierpliwie moknie



może kiedyś wrócisz do mnie

puste miejsce w moim oknie

gdybyś chciał gdybyś mógł

oddać mi wolność twoich snów

przestrzeń lot swobodny lot



kiedy już odlecisz stąd

weź ze sobą wszystko wszystko to

świtu blask jasny ślad każdą wolną myśl

zostaw kroplę rosy zeschły liść



słońca blask odmierza drogę

wiem że musisz odejść tam

mgła oddziela nas swym progiem

ptasi świat i ludzki świat



dobrze wiem że tak ma być

wiem a jednak wolno mi

nazwać ptaka bratem swym