Nie mów nic tylko zawsze przy mnie bądz

cały świat tobą dzisiaj jest



tylko ty to jak odlot w biały sen

pragnę cię ciepła twoich rąk



zimny głos ciągle jeszcze goni mnie

stygnie krew kiedy mówisz nie



jesteś dla mnie białym deszczem

kroplą wody i powietrzem

narkotykiem kromką chleba

w twoich oczach moje niebo



chciałbym znów żyć od nowa kochać móc

ty powracasz wciąż w moim śnie

dziki głód moje nerwy targa ból

nie zapomnę już nigdy cię 



Każdej nocy grawitacji wbrew

łagodny powiew snu

w niebo gdzieś niesie cię 

do przodu zrobić krok 

tak bardzo chciałbyś lecz 

po co się zaraz pchać

wystarczy sama chęć

ten co zawsze w miejscu stoi

nie zagubi nigdy drogi 

mało strachu

dużo zysku ma

i kiedy wierzysz że

tak dobrze jest jak jest

ze snu wyrywa cię

kolejny zwykły dzień

żeby coś dla siebie

tu na ziemi a nie w niebie

z życia mieć

nie wystarczy bujać w chmurach

i ogromna tak jak góra chęć

nie wystarczy w miejscu stać

trzeba biec i wciąż się pchać

żeby coś dla siebie