Nie mów nic tylko zawsze przy mnie bądz

cały świat tobą dzisiaj jest



tylko ty to jak odlot w biały sen

pragnę cię ciepła twoich rąk



zimny głos ciągle jeszcze goni mnie

stygnie krew kiedy mówisz nie



jesteś dla mnie białym deszczem

kroplą wody i powietrzem

narkotykiem kromką chleba

w twoich oczach moje niebo



chciałbym znów żyć od nowa kochać móc

ty powracasz wciąż w moim śnie

dziki głód moje nerwy targa ból

nie zapomnę już nigdy cię 



Kiedy jestem sam

Przyjaciele są daleko, daleko, ode mnie, ode mnie

Gdy mam wreszcie czas dla siebie



Kiedy sobie przypominam

Dawne dobre czasy

Czuję się jakoś dziwnie, dzisiaj noc jest 

czarniejsza



Oprócz błękitnego nieba

Nic nam dzisiaj nie potrzeba



Gdzie są wszystkie dziewczęta

Które kiedyś tak bardzo, tak bardzo kochałem, 

kochałem

Kto z przyjaciół pamięta, ile razy dla nich 

przegrałem



W gardle zaschło mi

I butelka zupełnie, zupełnie już pusta, już pusta

Nikt do drzwi już dzisiaj nie zapuka



Oprócz błękitnego nieba ...



Oprócz drogi szerokiej, oprócz góry wysokiej

Oprócz kawałka chleba, oprócz błękitu nieba

Oprócz słońca złotego, oprócz wiatru mocnego



Oprócz błękitnego nieba ...