Ptasie skrzydła senne jeszcze

mokre pióra pachną deszczem

wszystko szare w szarym oknie

świat u drzwi cierpliwie moknie



może kiedyś wrócisz do mnie

puste miejsce w moim oknie

gdybyś chciał gdybyś mógł

oddać mi wolność twoich snów

przestrzeń lot swobodny lot



kiedy już odlecisz stąd

weź ze sobą wszystko wszystko to

świtu blask jasny ślad każdą wolną myśl

zostaw kroplę rosy zeschły liść



słońca blask odmierza drogę

wiem że musisz odejść tam

mgła oddziela nas swym progiem

ptasi świat i ludzki świat



dobrze wiem że tak ma być

wiem a jednak wolno mi

nazwać ptaka bratem swym


JAK W CZARNEJ KAWIE

JAK W NIEPOTRZEBNYCH SNACH

ZGUBIŁEM W TRAWIE

TWYCH POCAŁUNKÓW SMAK

LECZ WIEM GDZIE ZNALEŹĆ MAM

TWYCH KROKÓW WOLNY RYTM

BĘDĘ TUŻ OBOK

GDY ZECHCESZ POWIEM CI



JAK W STARYM FILMIE

NA MROCZNYCH ULIC DNIE

PO BRUKU SPŁYNIE 

CZYJŚ NIEWYBREDNY ŚMIECH

LECZ CZEKAM W JEDNEJ Z BRAM

WYSTARCZY JEDEN SZEPT

JUŻ JESTEM OBOK

GDY ZECHCESZ POWIEM



CHCĘ DZIŚ Z TOBĄ ZROBIĆ

TO JESZCZE RAZ



W ŁATWYCH SERIALACH 

GDZIEŚ MÓJ ZGUBIŁAŚ ŚLAD

GDZIEŚ MNIE PODZIAŁAŚ

W TOREBKACH DROBNYCH SPRAW

LECZ GDY NIEZNANY DŹWIĘK

JAK WPÓŁ PRZERWANY GEST

W SKÓRĘ CI WBIJA DRESZCZ

WTEDY DOKŁADNIE WIESZ



CHCESZ DZIŚ ZE MN? ZROBIĆ

TO JESZCZE RAZ