Nadziei nie miał taki brzydki był

samotny bez przyjaciół

panicznie bał się luster witryn szyb

unikał ludzkich oczu



chciał poznać miłość ale wielki strach

zabraniał wciąż i krzyczał nie

choć bardzo pragnął poznać życia smak

znał tylko słabość tylko lęk



zabił wszystkie swe marzenia

przez całe życie

nikt nie otarł jego łez



lecz nie bój się bo w końcu przyjdzie ktoś

odnajdzie piękno w duszy twej

zapomnisz wtedy szybko czym jest lęk

w miłości znajdziesz życia sens


JAK W CZARNEJ KAWIE

JAK W NIEPOTRZEBNYCH SNACH

ZGUBIŁEM W TRAWIE

TWYCH POCAŁUNKÓW SMAK

LECZ WIEM GDZIE ZNALEŹĆ MAM

TWYCH KROKÓW WOLNY RYTM

BĘDĘ TUŻ OBOK

GDY ZECHCESZ POWIEM CI



JAK W STARYM FILMIE

NA MROCZNYCH ULIC DNIE

PO BRUKU SPŁYNIE 

CZYJŚ NIEWYBREDNY ŚMIECH

LECZ CZEKAM W JEDNEJ Z BRAM

WYSTARCZY JEDEN SZEPT

JUŻ JESTEM OBOK

GDY ZECHCESZ POWIEM



CHCĘ DZIŚ Z TOBĄ ZROBIĆ

TO JESZCZE RAZ



W ŁATWYCH SERIALACH 

GDZIEŚ MÓJ ZGUBIŁAŚ ŚLAD

GDZIEŚ MNIE PODZIAŁAŚ

W TOREBKACH DROBNYCH SPRAW

LECZ GDY NIEZNANY DŹWIĘK

JAK WPÓŁ PRZERWANY GEST

W SKÓRĘ CI WBIJA DRESZCZ

WTEDY DOKŁADNIE WIESZ



CHCESZ DZIŚ ZE MN? ZROBIĆ

TO JESZCZE RAZ