Dzień w dzień

noc w noc

z diabłem w karty gram

jak wir

na dno

wciąga mnie ta gra

o dziewczynę tę co twarz

tak jak anioł ma

i pijana szczęściem swym

tańczy naga w snach

może nie mam szans

lecz nie poddaję się do końca

walczę chociaż pech

chce w ziemię wdeptać mnie

tak jak morze złudzeń

końca nie ma gra

stawka nieraz

na kolana rzuca nas

wstanę żebym mógł

to powiedzieć ci

chociaż diabła wart ten świat

coś znaczyłem w nim



ON BYŁ JAK NOCY SZEPT

OTWIERAŁ W NIEJ

OSTATNIE DRZWI

ODDAŁ JEJ WŁASNY CIEŃ

I MALIN SMAK

ZA KROPLE KRWI



JA WIEM KTO GO NAUCZYŁ TAK

CZYTAĆ W JEJ SNACH



STRACH JEJ ZDEJMOWAŁ Z RZĘS

DLA NIEJ CO NOC

WYMYŚLAŁ ŚWIT



A TERAZ CHODŹMY JUŻ...

WRACAJMY JUŻ...

NIC SIĘ NIE STANIE

NIC SIĘ NIE STANIE

JUŻ NIC



ONA ZE ZWYKŁYCH DNI

PISAŁA W NIM

KOLEJNY LIST



JA WIEM KTO JĄ NAUCZYŁ TAK

PRZY OKNIE STAĆ



I O CZYM MYŚLI WIEM

GDY MÓWI MI

ŻE TYLKO MNIE...



A TERAZ CHODŹMY JUŻ...

WRACAJMY JUŻ...

NIC SIĘ NIE STANIE

NIC SIĘ NIE STANIE 

JUŻ NIC