Ktokolwiek widział ją

znaków szczególnych brak

ubrana była w stare dżinay

w przeciwdeszczowy płaszcz



była płaska jak deska

miała szesnaście lat

pokłute obie ręce

na ustach trawy smak



nic światu nie zrobiła

nikogo nie zabiła

kochała zapach łąk

ciepło splecionych rąk



niby taka jak wiele

niby taka ją inne

ale przecież jedyna

ale przecież niewinna



kiedy ją znaleziono

w żółtym podartym prochowcu

wyglądała jak żonkil

zapatrzony w nieboskłon



więc ciebie proszę panie

chodzący po rajskim ogrodzie

oszczędzaj żółte motyle

oszczędzaj kwiaty na głodzie


MOKREJ AUTOSTRADY BIAŁY WIERSZ

TAKSÓWKA ODWIÓZŁ MNIE NA BRZEG

ZAPACHEM WIATRU WRACAŁ NOWY DZIEŃ 

I SMAK KOBIETY

NIEWIDZIALNEJ

NIEPOZNANEJ



ZA PLECAMI GDZIE? KOŁYSZE CIEBIE LONDYN

TWOJA NOC W MOIM DNIU

?WIAT SIĘ ZROBIŁ TAK DO SIEBIE NIEPODOBNY

NIE MA CIĘ WE MNIE JUŻ



DOBRZE ZNAM KAŻDĄZ DRÓG NA NIEBIE

JUŻ MAM JEDNĄ Z GWIAZD DLA CIEBIE



NIE CZYTAM DROGOWSKAZÓW JUŻ

SAM WOLĘ ZNALE?Ć SZLAK AŻ STĄD DO TWOICH UST

ZA PLECAMI GDZIE? KOŁYSZE CIEBIE LONDYN

TWOJA NOC W MOIM DNIU



DOBRZE ZNAM KAŻDĄ Z DRÓG NA NIEBIE

JUŻ MAM JEDNĄ Z GWIAZD DLA CIEBIE

NIEWIDZIALNĄ

NIEPOZNANĄ